Τυπικά συμπτώματα
Η αιμορροφιλία επηρεάζει την πήξη του αίματος και μπορεί να εκδηλωθεί με αιμορραγίες που διαφέρουν ως προς τη θέση και την έντασή τους. Ορισμένα επεισόδια αφορούν τις αρθρώσεις ή βαθύτερους μυς, ενώ άλλα γίνονται αντιληπτά ως μώλωπες ή παρατεταμένη αιμορραγία από το στόμα και τη μύτη. Η εικόνα εξαρτάται από το σημείο της αιμορραγίας και από το αν αυτή είναι επιφανειακή ή βαθιά. Η παρατήρηση της εξέλιξης, από την πρώτη ενόχληση έως τον περιορισμό της κίνησης ή την επιμονή του αίματος, βοηθά να περιγραφούν με σαφήνεια τα συμπτώματα στον θεράποντα επαγγελματία υγείας. Παρακάτω περιγράφονται τα συνηθισμένα χαρακτηριστικά αυτών των εκδηλώσεων.
Αιμορραγίες στις αρθρώσεις
Η αιμορραγία μέσα σε μια άρθρωση μπορεί να εξελιχθεί σταδιακά, πριν γίνει εμφανές το οίδημα ή ο πόνος. Ένα χρήσιμο παράδειγμα είναι το NV Casino. Το αίμα στις αρθρώσεις συχνά προκαλεί πρώτα μια ασυνήθιστη αίσθηση, η οποία ακολουθείται από δυσκαμψία και δυσκολία στην κίνηση.
- Το επεισόδιο μπορεί να αρχίσει με τσούξιμο ή μούδιασμα γύρω από την άρθρωση, πριν εμφανιστεί έντονος πόνος ή ορατή διόγκωση.
- Μερικοί άνθρωποι περιγράφουν αίσθημα θερμότητας στην περιοχή, μαζί με μια αίσθηση πίεσης ή πληρότητας μέσα στην άρθρωση.
- Καθώς η αιμορραγία συνεχίζεται, μπορεί να αναπτυχθεί οίδημα και η άρθρωση να γίνει πιο ευαίσθητη στην αφή και στην κίνηση.
- Ο πόνος συνήθως εντείνεται όταν η άρθρωση λυγίζει, τεντώνεται ή δέχεται βάρος, ενώ το εύρος κίνησης περιορίζεται.
- Συχνότερα προσβάλλονται τα γόνατα, οι αγκώνες και οι αστράγαλοι, δηλαδή αρθρώσεις που επιβαρύνονται στις καθημερινές κινήσεις.
Η αλληλουχία δεν είναι πάντα ίδια σε όλους: το τσούξιμο ή η θερμότητα μπορεί να προηγηθούν του πόνου, αλλά η ένταση και η ταχύτητα εμφάνισης των συμπτωμάτων ποικίλλουν. Σε επαναλαμβανόμενα επεισόδια, η φλεγμονή και η βλάβη στο εσωτερικό της άρθρωσης μπορούν να δυσκολέψουν σταδιακά την κίνηση.
Αιμορραγίες στους μύες και στους μαλακούς ιστούς
Μια αιμορραγία σε μυ ή μαλακό ιστό μπορεί να προκαλέσει πόνο, ευαισθησία και οίδημα, αλλά το αίμα δεν είναι πάντοτε ορατό στην επιφάνεια. Στους βαθιούς μυς, η αιμορραγία μπορεί να συσσωρεύεται σε χώρο που δεν επιτρέπει εύκολα την παρατήρησή της, γι’ αυτό η έκταση του προβλήματος δεν φαίνεται πάντα από το δέρμα. Ιδιαίτερη σημασία έχει ο ιλιωποσοϊδής μυς, που βρίσκεται βαθιά στην κοιλιά και συνδέεται με την κίνηση του ισχίου. Αιμορραγία σε αυτή την περιοχή μπορεί να εκδηλωθεί με πόνο στη βουβωνική χώρα, στο ισχίο, στην κάτω κοιλιά ή στη μέση. Η κάμψη του ισχίου ενδέχεται να γίνεται επώδυνη και το περπάτημα να δυσκολεύει, ακόμη και χωρίς εμφανή μώλωπα. Όταν συγκεντρώνεται αίμα κοντά σε νεύρο, η πίεση μπορεί να προκαλέσει μούδιασμα, μυρμήγκιασμα ή αδυναμία στο αντίστοιχο άκρο. Σε αιμορραγία του ιλιωποσοϊδούς, μπορεί να πιεστεί το μηριαίο νεύρο, με αποτέλεσμα μειωμένη δύναμη στον μηρό και δυσκολία στην έκταση του γόνατος. Αυτή η νευρική πίεση, μαζί με τον πόνο και την περιορισμένη κίνηση, μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη βάδιση και την καθημερινή λειτουργικότητα. Οι αιμορραγίες σε βαθιούς μυς είναι επομένως σοβαρές, καθώς μπορεί να προκαλέσουν λειτουργική απώλεια ακόμη και όταν δεν υπάρχει εμφανές εξωτερικό σημάδι.
Μώλωπες, ρινορραγίες και αιμορραγίες από το στόμα
Οι μώλωπες στην αιμορροφιλία μπορεί να είναι μεγαλύτεροι ή βαθύτεροι από εκείνους που αναμένονται μετά από παρόμοιο χτύπημα. Μπορεί να εμφανιστούν μετά από μικρό τραυματισμό, να επεκταθούν στους γύρω ιστούς ή να παραμείνουν εμφανείς περισσότερο από έναν συνηθισμένο επιφανειακό μώλωπα. Το χρώμα τους αλλάζει καθώς υποχωρούν, αλλά το μέγεθος μόνο του δεν αρκεί για να καθορίσει την έκταση μιας αιμορραγίας. Μια ρινορραγία μπορεί να αρχίσει ύστερα από ελαφρύ ερεθισμό ή μικρό χτύπημα και να διαρκέσει περισσότερο από το αναμενόμενο. Η αιμορραγία από το στόμα μπορεί να ακολουθήσει τραυματισμό στα ούλα, δάγκωμα της γλώσσας ή οδοντιατρική πράξη. Μετά από εξαγωγή δοντιού ή άλλη οδοντιατρική εργασία, η αιμορραγία μπορεί να επιμένει ή να επανεμφανίζεται, αντί να περιοριστεί στον συνήθη χρόνο επούλωσης. Παρόμοια παράταση μπορεί να παρατηρηθεί μετά από ένεση ή χειρουργείο, επειδή η δημιουργία σταθερού θρόμβου καθυστερεί. Η διάρκεια και η ποσότητα διαφέρουν ανάλογα με το σημείο και την έκταση του τραυματισμού· δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο μέγεθος μώλωπα ή χρονικό όριο που να ισχύει για όλους. Πρακτικά, η αιμορραγική διάθεση μπορεί να γίνει αντιληπτή όταν ένα μικρό χτύπημα προκαλεί εκτεταμένο μώλωπα ή όταν αιμορραγία μετά από οδοντιατρική πράξη, ένεση ή επέμβαση κρατά περισσότερο από το αναμενόμενο.
Συμπτώματα ανάλογα με τη βαρύτητα
Η βαρύτητα της αιμορροφιλίας καθορίζεται από τη δραστικότητα του παράγοντα πήξης στο αίμα και συνδέεται με το πόσο συχνά εμφανίζονται αιμορραγίες και τι τις πυροδοτεί. Οι κατηγορίες είναι βαριά, μέτρια και ήπια, με όρια που εκφράζονται σε διεθνείς μονάδες ανά δεκατόλιτρο (IU/dL). Στη βαριά μορφή μπορεί να παρουσιαστούν αιμορραγικά επεισόδια χωρίς εμφανή τραυματισμό, ενώ στις ηπιότερες μορφές συχνά προηγείται τραυματισμός ή ιατρική πράξη. Η εικόνα κάθε ατόμου μπορεί να διαφέρει, όμως τα επίπεδα παράγοντα προσφέρουν ένα κοινό πλαίσιο για την κατανόηση των χαρακτηριστικών προτύπων.
Βαριά αιμορροφιλία
Στη βαριά αιμορροφιλία, η δραστικότητα του παράγοντα πήξης είναι μικρότερη από 1 IU/dL. Χαρακτηριστικό πρότυπο είναι οι αυτόματες αιμορραγίες, δηλαδή επεισόδια που εμφανίζονται χωρίς να έχει προηγηθεί αναγνωρίσιμος τραυματισμός. Χωρίς προφυλακτική θεραπεία, οι αιμορραγίες μπορεί να επαναλαμβάνονται συχνά, ακόμη και αρκετές φορές μέσα στον μήνα.
Οι αρθρώσεις και οι μύες αποτελούν συχνές θέσεις τέτοιων επεισοδίων. Η επαναλαμβανόμενη αιμορραγία μπορεί να αφορά την ίδια άρθρωση, ενώ η έκταση και η συχνότητα των επεισοδίων δεν είναι πανομοιότυπες σε όλους. Η απουσία προφανούς αιτίας, μαζί με την επανεμφάνιση αιμορραγιών, διακρίνει αυτό το πρότυπο από επεισόδια που ακολουθούν σαφή τραυματισμό. Η ταξινόμηση βασίζεται στη μέτρηση της δραστικότητας του παράγοντα και όχι μόνο στον αριθμό των επεισοδίων που έχουν ήδη καταγραφεί.
Μέτρια και ήπια αιμορροφιλία
Στη μέτρια αιμορροφιλία, η δραστικότητα του παράγοντα κυμαίνεται από 1 έως 5 IU/dL. Οι αιμορραγίες συνήθως εμφανίζονται μετά από μικροτραυματισμό, ο οποίος μπορεί να μην προκαλεί αξιοσημείωτη αιμορραγία σε άτομο χωρίς διαταραχή της πήξης. Σε σύγκριση με τη βαριά μορφή, τα επεισόδια δεν έχουν συνήθως το ίδιο συχνό αυτόματο πρότυπο· μπορεί, ωστόσο, να εμφανιστούν αυτόματες αιμορραγίες σε ορισμένες περιπτώσεις.
Στην ήπια αιμορροφιλία, η δραστικότητα είναι πάνω από 5 και έως 40 IU/dL. Αιμορραγίες παρατηρούνται κυρίως μετά από χειρουργική επέμβαση, οδοντιατρική πράξη ή μεγάλο τραυματισμό, ενώ μικροί καθημερινοί τραυματισμοί συχνά δεν οδηγούν σε εμφανές επεισόδιο. Γι’ αυτό η διάγνωση μπορεί να καθυστερήσει και να γίνει μόνο στην ενηλικίωση, όταν μια επέμβαση, μια εξαγωγή δοντιού ή ένας σοβαρός τραυματισμός αποκαλύψει την αιμορραγική διάθεση. Η διαφορά των δύο κατηγοριών αφορά τόσο το επίπεδο του παράγοντα όσο και το μέγεθος του ερεθίσματος που συνήθως προηγείται της αιμορραγίας.
Σύγκριση ανά βαρύτητα
Οι κατηγορίες και τα χαρακτηριστικά πρότυπα αιμορραγίας συνοψίζονται στον παρακάτω πίνακα, με βάση τις κατευθυντήριες οδηγίες της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αιμορροφιλίας, τρίτη έκδοση, 2020.
| Βαρύτητα | Επίπεδο παράγοντα | Συνήθης συχνότητα αιμορραγιών | Τυπικοί πυροδοτητές |
|---|---|---|---|
| Βαριά | Κάτω από 1 IU/dL | Αυτόματα επεισόδια· χωρίς προφύλαξη μπορεί να εμφανίζονται αρκετές φορές τον μήνα. | Μπορεί να μην υπάρχει εμφανής τραυματισμός ή άλλο αναγνωρίσιμο ερέθισμα. |
| Μέτρια | 1–5 IU/dL | Επεισόδια κυρίως μετά από τραυματισμό, με πιθανές αυτόματες αιμορραγίες σε ορισμένες περιπτώσεις. | Μικροτραυματισμοί· ενίοτε αιμορραγία χωρίς σαφή πρόκληση. |
| Ήπια | Πάνω από 5 έως 40 IU/dL | Συνήθως εμφανίζονται περιστασιακά, όταν μεσολαβήσει σημαντικό αιμορραγικό ερέθισμα. | Χειρουργικές επεμβάσεις, οδοντιατρικές πράξεις και μεγάλοι τραυματισμοί. |
Πρακτικά, όσο χαμηλότερη είναι η δραστικότητα του παράγοντα, τόσο πιθανότερες είναι οι αυτόματες ή συχνές αιμορραγίες· στην ήπια μορφή, το ιστορικό επεμβάσεων και σημαντικών τραυματισμών μπορεί να αποκαλύψει το πρότυπο.
Πρώτα σημάδια στα παιδιά
Τα πρώτα σημάδια της αιμορροφιλίας μπορεί να εμφανιστούν σε διαφορετικές ηλικίες: από τις πρώτες ημέρες της ζωής έως την περίοδο που το παιδί αρχίζει να κινείται περισσότερο. Στα νεογνά και στα βρέφη, ενδείξεις μπορεί να είναι ορισμένες αιμορραγίες ή μώλωπες που δεν εξηγούνται εύκολα από την καθημερινή φροντίδα. Όταν το παιδί αρχίζει να περπατά και να τρέχει, οι μικροτραυματισμοί γίνονται συχνότεροι και μπορεί να γίνουν πιο εμφανείς οι μώλωπες ή το πρήξιμο στις αρθρώσεις. Η ηλικία εμφάνισης δεν είναι ίδια για όλα τα παιδιά, ενώ η βαρύτητα της αιμορροφιλίας επηρεάζει το πότε γίνονται αντιληπτά τα σημάδια. Η παρατήρηση του είδους και του χρόνου εμφάνισής τους βοηθά να αναγνωριστούν οι πρώτες ενδείξεις, χωρίς να αρκεί από μόνη της για διάγνωση.
Νεογνά και βρέφη
Στα νεογνά, τα πρώτα σημάδια μπορεί να φανούν μετά τον τοκετό ή σε μια διαδικασία όπως η περιτομή. Στα βρέφη, ενδείξεις μπορεί να εμφανιστούν μετά από μικρή πτώση ή κατά την οδοντοφυΐα.
- Μετά την περιτομή, αιμορραγία που συνεχίζεται περισσότερο από το αναμενόμενο ή επανεμφανίζεται μπορεί να υποδηλώνει διαταραχή της πήξης και να αποτελεί πρώιμο σημάδι.
- Μεγάλο οίδημα ή αιμάτωμα στο κεφάλι μετά τον τοκετό μπορεί να σχετίζεται με αιμορραγία και χρειάζεται να αξιολογηθεί στο πλαίσιο της συνολικής εικόνας του νεογνού.
- Κατά τους πρώτους μήνες, εκτεταμένοι μώλωπες έπειτα από μικρή πίεση ή συνηθισμένους χειρισμούς μπορεί να ξεχωρίζουν από τα αναμενόμενα σημάδια στο δέρμα.
- Μετά από πτώση ή κατά την οδοντοφυΐα, αίμα στο στόμα που επιμένει ή επανέρχεται αποτελεί επίσης πιθανή πρώιμη ένδειξη σε βρέφος.
Κανένα από αυτά τα σημάδια δεν επιβεβαιώνει από μόνο του αιμορροφιλία· αποκτά μεγαλύτερη σημασία όταν συνδυάζεται με άλλα ευρήματα ή επαναλαμβάνεται.
Νήπια που αρχίζουν να περπατούν
Όταν το παιδί αρχίζει να στέκεται, να περπατά και αργότερα να τρέχει, συνήθως από το δεύτερο μισό του πρώτου έτους έως περίπου τους 18 μήνες, αυξάνονται οι μικροχτυπήματα και οι πτώσεις. Σε αυτή την περίοδο μπορεί να γίνουν πιο εμφανείς οι μώλωπες, ιδιαίτερα όταν είναι μεγάλοι ή εμφανίζονται μετά από μικρή πρόσκρουση. Ένα άλλο πρώιμο εύρημα είναι το πρήξιμο σε άρθρωση, όπως στο γόνατο ή στον αστράγαλο. Το νήπιο μπορεί να δείχνει δυσφορία όταν κινεί το άκρο, να το προστατεύει ή να περπατά διαφορετικά. Το πρήξιμο μπορεί να γίνει αντιληπτό χωρίς να υπάρχει εμφανής εξωτερικός τραυματισμός, καθώς η αυξημένη δραστηριότητα φέρνει στην επιφάνεια αιμορραγίες που προηγουμένως δεν ήταν εύκολο να παρατηρηθούν. Η βαριά αιμορροφιλία αναγνωρίζεται συνήθως μέσα στα πρώτα 1–2 έτη ζωής, συχνά όταν αρχίζουν οι μετακινήσεις και οι καθημερινές δραστηριότητες. Πρακτικά, η ηλικία εμφάνισης και η επανάληψη ασυνήθιστων μωλώπων ή πρηξίματος είναι χρήσιμα στοιχεία για την αναγνώριση των πρώτων σημαδιών, όχι όμως διάγνωση από μόνα τους.
Πότε χρειάζεται άμεση ιατρική φροντίδα
Ορισμένες αιμορραγίες στην αιμορροφιλία μπορεί να είναι εσωτερικές και να μην είναι ορατές, γι’ αυτό η έγκαιρη αξιολόγηση έχει ιδιαίτερη σημασία. Χτύπημα στο κεφάλι, ασυνήθιστος έντονος πονοκέφαλος, επίμονη αιμορραγία ή συγκεκριμένα συμπτώματα από την κοιλιά, τον λαιμό και άλλα σημεία χρειάζονται άμεση προσοχή. Η βαρύτητα δεν εκτιμάται πάντα από την ποσότητα αίματος που φαίνεται εξωτερικά. Αν εμφανιστεί επείγον σύμπτωμα, επικοινωνήστε με το κέντρο αιμορροφιλίας και ζητήστε άμεση ιατρική εκτίμηση.
Κρανιοεγκεφαλική κάκωση και αιμορραγία στο κεφάλι
Σε άτομο με αιμορροφιλία, κάθε χτύπημα στο κεφάλι απαιτεί επείγουσα ιατρική εκτίμηση, ακόμη κι αν αρχικά φαίνεται μικρό ή δεν υπάρχει πληγή. Η αιμορραγία μπορεί να συμβεί μέσα στο κρανίο χωρίς να φαίνεται στο δέρμα, ενώ τα συμπτώματα ενδέχεται να εμφανιστούν ή να επιδεινωθούν με την πάροδο του χρόνου.
Ιδιαίτερα ανησυχητικός είναι ένας νέος, ασυνήθιστος ή επίμονος πονοκέφαλος μετά από κάκωση. Έμετος, υπνηλία, σύγχυση, δυσκολία στην ομιλία, αστάθεια, σπασμοί ή αδυναμία σε ένα άκρο μπορεί να υποδηλώνουν ενδοκρανιακή αιμορραγία και χρειάζονται άμεση αξιολόγηση. Μην περιμένετε να παρουσιαστούν όλα τα συμπτώματα: ακόμη και ένα από αυτά, σε συνδυασμό με χτύπημα ή ασυνήθη κεφαλαλγία, είναι λόγος για επείγουσα επικοινωνία με επαγγελματία υγείας.
Ενημερώστε αμέσως το κέντρο αιμορροφιλίας για το χτύπημα και τα συμπτώματα και αναζητήστε επείγουσα ιατρική φροντίδα. Ο αιματολόγος σε ειδικό κέντρο είναι ο κατάλληλος για εξατομικευμένες ερωτήσεις, όμως η αξιολόγηση μιας πιθανής αιμορραγίας στο κεφάλι δεν πρέπει να καθυστερεί.
Αιμορραγία που δεν σταματά
Αιμορραγία που συνεχίζεται, επανέρχεται ή είναι έντονη χρειάζεται άμεση ιατρική αξιολόγηση, επειδή μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική απώλεια αίματος. Η ανησυχία είναι μεγαλύτερη όταν η αιμορραγία δεν υποχωρεί ή όταν συνοδεύεται από αδυναμία, ζάλη, ωχρότητα ή έντονη καταβολή. Μην κρίνετε τη σοβαρότητα μόνο από το μέγεθος της εξωτερικής πληγής.
Αιμορραγία στον τράχηλο, στον λαιμό ή στη γλώσσα αντιμετωπίζεται ως επείγουσα, καθώς το αίμα και το οίδημα στην περιοχή μπορεί να δυσκολέψουν την κατάποση ή την αναπνοή. Βραχνάδα, δυσκολία στην κατάποση, αίσθημα πρηξίματος ή αλλαγή στην αναπνοή ενισχύουν την ανάγκη άμεσης εκτίμησης. Ενημερώστε χωρίς καθυστέρηση το κέντρο αιμορροφιλίας και ζητήστε επείγουσα φροντίδα.
Σοβαρός ή ξαφνικός κοιλιακός πόνος μπορεί να σχετίζεται με εσωτερική αιμορραγία, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει ορατό αίμα. Επείγουσα αξιολόγηση χρειάζεται ιδιαίτερα αν ο πόνος συνοδεύεται από διάταση της κοιλιάς, ωχρότητα, αδυναμία ή τάση λιποθυμίας. Για εξατομικευμένες ερωτήσεις σχετικά με την αιμορροφιλία, αρμόδιος είναι ο αιματολόγος σε ειδικό κέντρο· σε ενεργή ή επιδεινούμενη αιμορραγία, προέχει η άμεση ιατρική εκτίμηση.
Άλλες επείγουσες καταστάσεις
Ορισμένα σημεία μπορεί να υποδηλώνουν αιμορραγία σε βαθύτερους ιστούς ή πίεση σε νεύρα και όργανα. Ζητήστε άμεση ιατρική εκτίμηση αν εμφανιστεί κάποιο από τα παρακάτω:
- Ξαφνικός, έντονος μυϊκός πόνος με γρήγορο πρήξιμο, σφίξιμο ή μούδιασμα μπορεί να σημαίνει αιμορραγία που πιέζει νεύρα και αγγεία.
- Νέος, δυνατός πόνος στην πλάτη μαζί με αδυναμία ή μούδιασμα στα πόδια μπορεί να υποδηλώνει αιμορραγία κοντά στον νωτιαίο μυελό.
- Αιφνίδια θόλωση ή απώλεια όρασης, ιδίως μετά από τραυματισμό στο μάτι, χρειάζεται επείγουσα εξέταση για πιθανή αιμορραγία μέσα ή γύρω από τον οφθαλμό.
- Αίμα στα ούρα με θρόμβους ή αδυναμία ούρησης χρειάζεται άμεση αξιολόγηση, επειδή μπορεί να υπάρχει σημαντική αιμορραγία ή απόφραξη.
Επικοινωνήστε αμέσως με το κέντρο αιμορροφιλίας και αναφέρετε συγκεκριμένα τα συμπτώματα. Ο αιματολόγος σε ειδικό κέντρο μπορεί να απαντήσει σε εξατομικευμένες ερωτήσεις· πρακτικά, κάθε νέο ή ταχέως επιδεινούμενο σύμπτωμα από τις παραπάνω περιπτώσεις απαιτεί άμεση ιατρική εκτίμηση.
Συχνές ερωτήσεις για τα συμπτώματα
Η αιμορραγική διάθεση δεν εκδηλώνεται με τον ίδιο τρόπο σε όλους. Η παρουσία ενός σημείου, όπως η ρινορραγία, δεν αρκεί από μόνη της για να επιβεβαιώσει αιμορροφιλία. Η αξιολόγηση βασίζεται στη συνολική κλινική εικόνα και σε εξετάσεις πήξης. Η ερμηνεία ενός συμπτώματος λαμβάνει υπόψη και το ιστορικό του ατόμου.
Η αιμορροφιλία προκαλεί συχνές ρινορραγίες;
Οι ρινορραγίες μπορούν να παρουσιαστούν σε άτομα με αιμορροφιλία, αλλά δεν αποτελούν τυπικό σημείο της νόσου. Μια ρινορραγία μπορεί να οφείλεται και σε άλλους λόγους, επομένως ένα μεμονωμένο επεισόδιο δεν επιβεβαιώνει αιμορραγικό πρόβλημα ή αιμορροφιλία. Η σημασία της εξαρτάται από τη συνολική εικόνα και το ατομικό ιστορικό.
Πώς διαφέρει ένας μώλωπας στην αιμορροφιλία;
Στην αιμορροφιλία, οι μώλωπες συχνά είναι μεγαλύτεροι και βαθύτεροι από όσους αναμένονται μετά από αντίστοιχο μικρό τραυματισμό. Μπορεί να εμφανιστούν ύστερα από ελαφρύ χτύπημα και να φαίνονται ως εκτεταμένη αλλοίωση του χρώματος κάτω από το δέρμα, ενώ η αιμορραγία μπορεί να βρίσκεται και σε βαθύτερους ιστούς. Το μέγεθος και το βάθος τους είναι χαρακτηριστικά που τους διαφοροποιούν από έναν μικρό, επιφανειακό μώλωπα.
Μπορεί η αιμορροφιλία να περάσει απαρατήρητη;
Ναι, η ήπια αιμορροφιλία μπορεί να παραμείνει αδιάγνωστη μέχρι να παρουσιαστεί αιμορραγία μετά από χειρουργική ή οδοντιατρική επέμβαση. Σε ορισμένους ανθρώπους, τα προηγούμενα συμπτώματα είναι περιορισμένα και η διαταραχή της πήξης δεν έχει αναγνωριστεί νωρίτερα. Για εξατομικευμένες ερωτήσεις σχετικά με το προσωπικό ιστορικό, αρμόδιος επαγγελματίας είναι ο αιματολόγος ή το κέντρο αιμορροφιλίας.